Waarom je haar uitvalt (en wanneer het stopt)

Rond week zes begint het. Een paar extra haren in de douche. Daarna meer. En dan zit je om middernacht “GLP-1 haaruitval” te googelen, met de vraag of je een fout hebt gemaakt.

Dat heb je niet.

Wat er gebeurt heet telogeen effluvium — een tijdelijke verschuiving in je haargroeicyclus, uitgelokt door snel gewichtsverlies of een flinke daling van je calorie-inname. Je lichaam besluit, in al zijn wijsheid, dat haar een luxe is die het even kan uitstellen. Het is niet blijvend. Maar het is wel echt, en het loont om het te begrijpen.

De ferritine-connectie is het stuk dat de meeste artsen overslaan. Ferritine is het eiwit waarin je lichaam ijzer opslaat, en het is de meest ondergediagnosticeerde oorzaak van haaruitval bij vrouwen op GLP-1. Als je minder eet, neem je minder ijzer op. Als ferritine onder de 40 ng/mL zakt — zelfs als je hemoglobine prima oogt — gaan je haarwortels het moeilijk krijgen.

De catagene fase (de overgangsfase van de haargroei) wordt korter. Meer haren gaan tegelijk de rustfase in. Drie maanden later vallen ze samen uit.

Wat echt helpt: laat je ferritine testen, niet alleen je ijzer. Vul aan als je onder de 70 zit. Eet bij elke maaltijd eiwit — je haarwortels zijn ervan gemaakt. En geef het tijd. De meeste mensen zien tussen maand vier en zes weer haargroei. Meer over de rol van biotine en zink bij haarbehoud lees je in onze gids over haaruitval bij Mounjaro.

De uitval is geen teken dat er iets mis is. Het is een teken dat je lichaam zich aanpast.

Dit artikel is informatief en vervangt geen medisch advies. Overleg bij twijfel met je arts.